พนันบอล

ไม่รู้สินะว่าทำไมอยู่ดี ๆ นึกถึงเรื่องนี้ เรื่องของเรื่องอาจจะเป็นที่เพิ่งอ่านหนังสือพิมพ์เดลินิวส์แล้วเห็นว่ามีการอุทิศหน้าหนังสือพิมพ์ทั้งหน้าให้กับการพนันฟุตบอล เห็นแล้วอดนึกไม่ได้ว่าการพนันเป็นสิ่งผิดกฏหมายในบ้านเรา แต่ทำไมหนังสือพิมพ์กลับลงราคาต่อรองทั้งของไทยของเทศได้ นึกย้อนกลับไปสมัยที่ซื้อหนังสือพิมพ์สตาร์ซอคเกอร์อ่าน (ซื้อตั้งแต่เล่มละ 5 บาท) ก็จำได้ว่าจะมีหน้าราคาต่อรองอยู่ 2-3 หน้า ส่วนในหนังสือพิมพ์เบอร์ 1 กับเบอร์ 2 อย่างไทยรัฐและเดลินิวส์จะมีอยู่ราว ๆ 1 ใน 4 ของหน้าได้มั้ง แล้วก็ค่อย ๆ เพิ่มขึ้น ๆ จนปัจจุบันกลายเป็นทั้งหน้าหนังสือพิมพ์ ซึ่งในหนังสือพิมพ์เดลินิวส์ฉบับที่ผมอ่านมีหน้าที่ประกอบด้วย 3 คอลัมน์ ซึ่งลองอ่าน ๆ ดูก็เช่นเคยคือวิเคราะห์คู่บอลที่จะเตะพร้อมด้วยราคาต่อรองและสุดท้ายสรุปว่าควรถือหางข้างไหนให้ได้เงิน

บางอย่างดูแล้วมันสวนทางกับกฏหมายบ้านเมืองที่ออกมาร้องปาว ๆ ว่าการพนันเป็นสิ่งผิดกฏหมาย แต่การบอกราคาพนันซึ่งเป็นส่ิงชี้นำในหนังสือพิมพ์แบบที่ว่าไปข้างต้นกลับไม่มีใครหรือองค์กรไหนออกมาเรียกร้องในเรื่องนี้ แต่จะว่าไปไม่ว่าจะองค์กรไหน ออฟฟิศเล็กหรือใหญ่แค่ไหน ทำงานอะไร จะเอกชนหรือราชการ ผมก็เห็นว่ามีคนเล่น(พนัน)บอลกันทั้งนั้น ไหน ๆ ก็ไหน ๆ ล่ะเปิดโต๊ะบอลแบบถูกกฏหมายไปเลยดีกว่ามั้ยเนี่ย ?

ต่อเนื่องจากด้านบนอีกนิดหน่อยก็มีเรื่องหวย ที่มีเรื่องน่าขำขันบนหนังสือพิมพ์ทั้งไทยรัฐและเดลินิวส์ที่พอใกล้ถึงวันหวยออกทีไรก็จะมีข่าวประหลาด ๆ มาให้เห็นกันเป็นประจำเช่นจิ้งจก 2 หาง, วัว 5 ขา, ดอกไม้ประหลาดออกดอกเป็น… เป็นต้น

น่าเบื่อที่หนังสือพิมพ์แบบนี้ยังมอมเมาประชาชนกันอยู่ได้ทุกเมื่อเชื่อวัน