Comments on: สยาม สแควร์ในวันนี้ http://blog.siampod.com/2009/12/28/siam-square/ Just another Siampod Network site Wed, 20 Apr 2011 20:00:03 +0000 hourly 1 http://wordpress.org/?v=3.3.1 By: kangg http://blog.siampod.com/2009/12/28/siam-square/#comment-94 kangg Tue, 09 Nov 2010 04:50:23 +0000 http://blog.siampod.com/?p=108#comment-94 @ไม่เห็นด้วยเลย ไม่แน่ใจว่าเข้าใจตรงกันรึเปล่านะครับ เรื่องนี้ผมเขียนตั้งแต่ปลายปี 52 (ก่อนมีเหตุการณ์เม.ย.-พ.ค. 53) ภาพที่เห็นข้างต้นก็ถ่ายไว้ตั้งแต่ปีที่แล้ว ไม่ได้เขียนพาดพิงอะไรถึงช่วงไฟไหม้สยามแต่อย่างใด ิ ^^' ถ้าย้อนกลับไปสัก 2 ปี (ก่อนจะมีดิจิตอลเกทเวย์) แม้จะขายของกันแต่ทางเท้ายังพอมีที่เดินครับ แต่ช่วงที่ปีแล้ว (2552) คนใหม่ ๆ มาจับจองพื้นที่ทางเท้าเพื่อขายของกันเยอะขึ้นโดยไม่มีการควบคุมปริมาณให้พอดี พอคนเก่ายังอยู่คนขายใหม่เข้ามาแบบนี้ผมว่าไม่เหมาะนะครับ อย่างน้อยจัดระเบียบกันสักนิด @ไม่เห็นด้วยเลย ไม่แน่ใจว่าเข้าใจตรงกันรึเปล่านะครับ เรื่องนี้ผมเขียนตั้งแต่ปลายปี 52 (ก่อนมีเหตุการณ์เม.ย.-พ.ค. 53) ภาพที่เห็นข้างต้นก็ถ่ายไว้ตั้งแต่ปีที่แล้ว ไม่ได้เขียนพาดพิงอะไรถึงช่วงไฟไหม้สยามแต่อย่างใด ิ ^^’

ถ้าย้อนกลับไปสัก 2 ปี (ก่อนจะมีดิจิตอลเกทเวย์) แม้จะขายของกันแต่ทางเท้ายังพอมีที่เดินครับ แต่ช่วงที่ปีแล้ว (2552) คนใหม่ ๆ มาจับจองพื้นที่ทางเท้าเพื่อขายของกันเยอะขึ้นโดยไม่มีการควบคุมปริมาณให้พอดี พอคนเก่ายังอยู่คนขายใหม่เข้ามาแบบนี้ผมว่าไม่เหมาะนะครับ อย่างน้อยจัดระเบียบกันสักนิด

]]> By: ไม่เห็นด้วยเลย http://blog.siampod.com/2009/12/28/siam-square/#comment-91 ไม่เห็นด้วยเลย Thu, 28 Oct 2010 18:53:11 +0000 http://blog.siampod.com/?p=108#comment-91 นี่คุณกั้ง จากที่อ่านๆดูมันก็ไม่ใช่ทางเท้าปกติ ถ้าก่อนโดนไฟไหม้ ทางเดินกว้างประมาณ10เมตรได้แต่หลังไฟไหม้ยอมรับว่าทางเดินช่วงที่แคบสุดกว้าง1เมตร แต่ก็ไม่ได้เป็นทั้งสาย แล้วคนที่มาขายเค้าก็มาขายเป็น4-5ปี โดยเฉลี่ย ดูไม่นานแต่ส่วนใหญ่ก็เป็นพ่อค้าแม่ค้าวัยรุ่นขายตั้งแต่งานตลาดนัดอินดี้เซนเตอร์พอย ขายจนเป็นผู้ใหญ่เต็มตัว เอาเป็นว่าขายตั้งแต่มหาลัยแล้ว ขายมานาน รักในการขายจนเวลามันล่วงจนบางคนอายุ30ต้นๆ ฉะนั้นจะให้คนที่อายุเยอะแต่ไม่มีประสบการณ์หางานทำไม่ใช่เรื่องง่าย แล้วที่บอกว่ารักในการขายนี่หมายความว่าโอเคปีแรกๆมีความจำเป็นอยากได้โน่นนี่แต่พอหลังสร้างตัวได้ ก็มีความยืดหยุ่นลูกค้าก็ชอบความเป็นกันเองไม่ใช่จะซื้อของแต่X999บาท ของแพงก็ใช่ว่าจะดีนะ แต่นี่ไม่ว่า มันเป็นรสนิยมส่วนตัว ขายข้างทางบางเจ้าเสื้อผ้าลองได้ ของไม่ดีจะเอามาขายทำไม นี่มันสยามนะ ไม่ใช่ตลาดนัดต่างจังหวัด ถ้าอยากเดินสบายๆมาวันจันทร์สิ นั่นและ นี่ไม่ใช่ว่าสยามโดนไฟไหม้แล้วมาเอาเปรียบกัน ช่วงมีม๊อปก็ไม่ได้ขาย2เดือนเหมือนคนที่มีร้านข้างใน แต่ไม่ได้เงินชดเชย หรือเงินกู้ดอกเบี้ยพิเศษ ฝนตกไม่ได้ขายก็ไม่เป็นไร ไม่เรียกร้องอะไร แต่ถ้าคุณกั้งมีเหตูจำเป็นเช่นต้องจอดรถไว้ที่สยามแล้วต้องขึ้นรถไฟฟ้าไปธุระต่อต้องขอโทษมากๆ เราเคยขายนะข้างถนนสยามแต่ตอนนี้เซ้งร้านที่อื่นแล้ว เราเชื่อเหลือเกินว่าส่วนใหญ่ถ้าเค้ามีหนทางที่ดีกว่าแน่นอนกว่าเค้าก็อยากมีร้านที่ถูกต้อง ขายด้วยความสบายไม่ต้องกังวลอะไร อีกอย่างหนึ่งที่บอกว่าอยากเดินสบายๆมาวันจันทร์ไม่ได้เขียนมากวนอะไร คน 85% เค้ามาเลือกซื้อของจริงๆ คุณอาจเป็นหนึ่งในเปอร์เซนต์น้อยเรายอมรับความคิดเห็นแต่ประเทศประชาธิปไตยที่เจริญแล้วย่อมฟังความส่วนใหญ่ไม่ใช่ขัดใจอะไรๆ ก็มาว่าคนอื่น จริง เค้าผิดแต่ผิดด้วยความจำเป็นดีกว่าลักจี้ชิงปล้นใช่ไหม ไม่ได้เลยนะมนุษย์ ถ้าจนมุมนี่ทำได้จริงๆ ถ้าปากกัดตีนถีบแล้วนี่ อืม แล้วมีอีกวิธีหนึ่งไม่ต้องซื้อของข้างทาง เชื่อว่าไม่มีร้านไหนง้อหรือขอร้องให้คุณช่วยซื้อแน่ๆ เค้าอยากขายเฉพาะคนที่อยากซื้อ ไม่หลอกไม่เอาเปรียบผู้บริโภคอย่างแน่นอน อ่านแล้วแนะนำว่าสวดมนต์ก่อนนอนใจจะได้ร่มๆ ปล่อยนกปล่อยปลาบ้าง ถึงในใจคุณกั้งจะบอกว่าปล่อยหมามึงสิ ไม่เป็นไร อย่างน้อยก็จะได้มีใจเมตตา รู้และเข้าใจว่าต้องดำรงชีวิตกันอย่างไร อย่าลืมสวดมนต์ก่อนนอนนะ นี่คุณกั้ง จากที่อ่านๆดูมันก็ไม่ใช่ทางเท้าปกติ ถ้าก่อนโดนไฟไหม้
ทางเดินกว้างประมาณ10เมตรได้แต่หลังไฟไหม้ยอมรับว่าทางเดินช่วงที่แคบสุดกว้าง1เมตร แต่ก็ไม่ได้เป็นทั้งสาย แล้วคนที่มาขายเค้าก็มาขายเป็น4-5ปี โดยเฉลี่ย ดูไม่นานแต่ส่วนใหญ่ก็เป็นพ่อค้าแม่ค้าวัยรุ่นขายตั้งแต่งานตลาดนัดอินดี้เซนเตอร์พอย ขายจนเป็นผู้ใหญ่เต็มตัว เอาเป็นว่าขายตั้งแต่มหาลัยแล้ว ขายมานาน รักในการขายจนเวลามันล่วงจนบางคนอายุ30ต้นๆ ฉะนั้นจะให้คนที่อายุเยอะแต่ไม่มีประสบการณ์หางานทำไม่ใช่เรื่องง่าย แล้วที่บอกว่ารักในการขายนี่หมายความว่าโอเคปีแรกๆมีความจำเป็นอยากได้โน่นนี่แต่พอหลังสร้างตัวได้ ก็มีความยืดหยุ่นลูกค้าก็ชอบความเป็นกันเองไม่ใช่จะซื้อของแต่X999บาท ของแพงก็ใช่ว่าจะดีนะ แต่นี่ไม่ว่า มันเป็นรสนิยมส่วนตัว ขายข้างทางบางเจ้าเสื้อผ้าลองได้ ของไม่ดีจะเอามาขายทำไม นี่มันสยามนะ ไม่ใช่ตลาดนัดต่างจังหวัด ถ้าอยากเดินสบายๆมาวันจันทร์สิ นั่นและ นี่ไม่ใช่ว่าสยามโดนไฟไหม้แล้วมาเอาเปรียบกัน ช่วงมีม๊อปก็ไม่ได้ขาย2เดือนเหมือนคนที่มีร้านข้างใน แต่ไม่ได้เงินชดเชย หรือเงินกู้ดอกเบี้ยพิเศษ ฝนตกไม่ได้ขายก็ไม่เป็นไร ไม่เรียกร้องอะไร

แต่ถ้าคุณกั้งมีเหตูจำเป็นเช่นต้องจอดรถไว้ที่สยามแล้วต้องขึ้นรถไฟฟ้าไปธุระต่อต้องขอโทษมากๆ เราเคยขายนะข้างถนนสยามแต่ตอนนี้เซ้งร้านที่อื่นแล้ว เราเชื่อเหลือเกินว่าส่วนใหญ่ถ้าเค้ามีหนทางที่ดีกว่าแน่นอนกว่าเค้าก็อยากมีร้านที่ถูกต้อง ขายด้วยความสบายไม่ต้องกังวลอะไร อีกอย่างหนึ่งที่บอกว่าอยากเดินสบายๆมาวันจันทร์ไม่ได้เขียนมากวนอะไร คน 85% เค้ามาเลือกซื้อของจริงๆ คุณอาจเป็นหนึ่งในเปอร์เซนต์น้อยเรายอมรับความคิดเห็นแต่ประเทศประชาธิปไตยที่เจริญแล้วย่อมฟังความส่วนใหญ่ไม่ใช่ขัดใจอะไรๆ ก็มาว่าคนอื่น จริง เค้าผิดแต่ผิดด้วยความจำเป็นดีกว่าลักจี้ชิงปล้นใช่ไหม ไม่ได้เลยนะมนุษย์ ถ้าจนมุมนี่ทำได้จริงๆ ถ้าปากกัดตีนถีบแล้วนี่ อืม แล้วมีอีกวิธีหนึ่งไม่ต้องซื้อของข้างทาง เชื่อว่าไม่มีร้านไหนง้อหรือขอร้องให้คุณช่วยซื้อแน่ๆ เค้าอยากขายเฉพาะคนที่อยากซื้อ ไม่หลอกไม่เอาเปรียบผู้บริโภคอย่างแน่นอน อ่านแล้วแนะนำว่าสวดมนต์ก่อนนอนใจจะได้ร่มๆ ปล่อยนกปล่อยปลาบ้าง ถึงในใจคุณกั้งจะบอกว่าปล่อยหมามึงสิ ไม่เป็นไร อย่างน้อยก็จะได้มีใจเมตตา รู้และเข้าใจว่าต้องดำรงชีวิตกันอย่างไร อย่าลืมสวดมนต์ก่อนนอนนะ

]]> By: kangg http://blog.siampod.com/2009/12/28/siam-square/#comment-42 kangg Mon, 04 Jan 2010 06:23:30 +0000 http://blog.siampod.com/?p=108#comment-42 ตอนนี้ผมคะเนด้วยสายตาแผงขายของยาวตั้งแต่หน้าธนาคารกรุงเทพ (ซ.5) ไปยันใต้โรงหนังลิโด้แล้วครับ ตลอดแนวไม่สามารถเดินเหินได้สะดวก แถมบางแผงมาตั้งกันตั้งแต่บ่าย ๆ เลยทีเดียว กลายเป็นว่าคนที่ชอบเดินชิล ๆ ตรงสยามสแควร์ตอนนี้หายหน้าหายตาไปกันหมดแล้วครับ ส่วนที่ถามว่าร้านค้าในสยามไม่โวยรึไร ผมว่าก็คงมีนะแต่ยังเป็นส่วนน้อยและผมว่าทางจุฬาฯเค้าก็ยังไม่ได้เดือนร้อนอะไรครับ เพราะเขตทางเดินเท้าก็ไม่ใช่ของจุฬาฯ ส่วนทางกทม.เราก็รู้ ๆ กันอยู่ว่าอะไรยังไง เฮ้อ.... ตอนนี้ผมคะเนด้วยสายตาแผงขายของยาวตั้งแต่หน้าธนาคารกรุงเทพ (ซ.5) ไปยันใต้โรงหนังลิโด้แล้วครับ ตลอดแนวไม่สามารถเดินเหินได้สะดวก แถมบางแผงมาตั้งกันตั้งแต่บ่าย ๆ เลยทีเดียว กลายเป็นว่าคนที่ชอบเดินชิล ๆ ตรงสยามสแควร์ตอนนี้หายหน้าหายตาไปกันหมดแล้วครับ

ส่วนที่ถามว่าร้านค้าในสยามไม่โวยรึไร ผมว่าก็คงมีนะแต่ยังเป็นส่วนน้อยและผมว่าทางจุฬาฯเค้าก็ยังไม่ได้เดือนร้อนอะไรครับ เพราะเขตทางเดินเท้าก็ไม่ใช่ของจุฬาฯ ส่วนทางกทม.เราก็รู้ ๆ กันอยู่ว่าอะไรยังไง

เฮ้อ….

]]> By: pumuq http://blog.siampod.com/2009/12/28/siam-square/#comment-41 pumuq Tue, 29 Dec 2009 02:56:08 +0000 http://blog.siampod.com/?p=108#comment-41 เออ ทำไมร้านข้างในเค้าไม่ฟ้องกทม. หรือคนอย่างกั้งอย่างหมอ ก็ควร่ทำจดหมายร้องเรียนเรื่องทางเท้่าบ้างไรบ้าง เออ ทำไมร้านข้างในเค้าไม่ฟ้องกทม. หรือคนอย่างกั้งอย่างหมอ ก็ควร่ทำจดหมายร้องเรียนเรื่องทางเท้่าบ้างไรบ้าง

]]> By: pumuq http://blog.siampod.com/2009/12/28/siam-square/#comment-40 pumuq Tue, 29 Dec 2009 02:54:35 +0000 http://blog.siampod.com/?p=108#comment-40 เคยเดินผ่านแน่นมาก น่ากลัวกระเป๋าที่สุด ...แต่ก็อดมองไม่ได้ ชอบช็อปปป อิอิ เคยเดินผ่านแน่นมาก น่ากลัวกระเป๋าที่สุด …แต่ก็อดมองไม่ได้ ชอบช็อปปป อิอิ

]]> By: แมวดื้อ http://blog.siampod.com/2009/12/28/siam-square/#comment-39 แมวดื้อ Tue, 29 Dec 2009 02:19:56 +0000 http://blog.siampod.com/?p=108#comment-39 ไม่ชอบการขายของบนทางเท้า (อย่างรุนแรง) มานานมากแล้ว มันควรจะอยู่ในที่ที่ควรจะอยู่มากกว่า กีดขวางคนเดินมากๆ ในส่วนของคนขาย..พอเข้าใจเรื่องความจำเป็นที่ไม่สามารถหาพื้นที่ขายสินค้าของตัวเอง (อย่างถูกต้อง) ได้สะดวกนัก แต่ถ้าไม่มีคนซื้อ คนขายก็ต้องหาหนทางต่อไป ปัจจัยหลักจึงอยู่ที่คนซื้อเสียมากกว่า ไม่เข้าใจคนซื้อเลยว่าคิดอะไรกันอยู่.. 1.ร้านอยู่ในความไม่แน่นอน หากสินค้ามีตำหนิ หรือไม่ถูกใจ ต้องการแลก/เปลี่ยนสินค้า ไม่่ว่ากรณีใดๆ มั่นใจได้ยังไงว่าพรุ่งนี้ (หรือวันต่อๆ ไป) เค้าจะมาขาย เห็นชัดมากในกรณีตามสะพานลอย มูลค่าสินค้าอาจเป็นศูนย์เลยได้ง่ายๆ 2.ร้านค้าส่วนใหญ่อยู่ในมุมมืดๆ อาจมีแสงไฟสลัวๆ แค่นั้น ลำพังเดินในห้าง แสงสว่างๆ ยังสังเกตสินค้าเลียนแบบ ของมีตำหนิ ยากสุดๆ แล้วไปเลือกซื้อของในที่แสงน้อยๆ ความเป็นไปได้ที่จะได้สินค้าไม่ดียิ่งเพิ่มขึ้นไปอีก 3.สุภาพสตรีนักช้อป ถ้าลักษณะของการวางสินค้าแบบหาบเร่ ทำให้บางครั้งสาวๆ ต้องลงไปนั่งยองๆ ผลก็คือภาพที่น่ามองและไม่น่ามอง ^^" ไหนจะเรื่องโป๊..ไม่โป๊ ไหนจะเรื่องสัมภาระที่มักจะไม่ระมัดระวังตอนเลือกซื้อสินค้า (แล้วก็มาบ่นกันว่าหนูโดนล้วงกระเป๋า..ทำไมฟร่ะ ก็ในเมื่อเอ็งล่อซะแบบนั้น) อ้าก... ยาวเลย เม้าท์เรื่องนี้ทีไร "จี๊ดดด" ทุกทีสิน่า ไม่ชอบการขายของบนทางเท้า (อย่างรุนแรง) มานานมากแล้ว มันควรจะอยู่ในที่ที่ควรจะอยู่มากกว่า กีดขวางคนเดินมากๆ ในส่วนของคนขาย..พอเข้าใจเรื่องความจำเป็นที่ไม่สามารถหาพื้นที่ขายสินค้าของตัวเอง (อย่างถูกต้อง) ได้สะดวกนัก แต่ถ้าไม่มีคนซื้อ คนขายก็ต้องหาหนทางต่อไป ปัจจัยหลักจึงอยู่ที่คนซื้อเสียมากกว่า ไม่เข้าใจคนซื้อเลยว่าคิดอะไรกันอยู่..

1.ร้านอยู่ในความไม่แน่นอน
หากสินค้ามีตำหนิ หรือไม่ถูกใจ ต้องการแลก/เปลี่ยนสินค้า ไม่่ว่ากรณีใดๆ มั่นใจได้ยังไงว่าพรุ่งนี้ (หรือวันต่อๆ ไป) เค้าจะมาขาย เห็นชัดมากในกรณีตามสะพานลอย มูลค่าสินค้าอาจเป็นศูนย์เลยได้ง่ายๆ

2.ร้านค้าส่วนใหญ่อยู่ในมุมมืดๆ
อาจมีแสงไฟสลัวๆ แค่นั้น ลำพังเดินในห้าง แสงสว่างๆ ยังสังเกตสินค้าเลียนแบบ ของมีตำหนิ ยากสุดๆ แล้วไปเลือกซื้อของในที่แสงน้อยๆ ความเป็นไปได้ที่จะได้สินค้าไม่ดียิ่งเพิ่มขึ้นไปอีก

3.สุภาพสตรีนักช้อป
ถ้าลักษณะของการวางสินค้าแบบหาบเร่ ทำให้บางครั้งสาวๆ ต้องลงไปนั่งยองๆ ผลก็คือภาพที่น่ามองและไม่น่ามอง ^^” ไหนจะเรื่องโป๊..ไม่โป๊ ไหนจะเรื่องสัมภาระที่มักจะไม่ระมัดระวังตอนเลือกซื้อสินค้า (แล้วก็มาบ่นกันว่าหนูโดนล้วงกระเป๋า..ทำไมฟร่ะ ก็ในเมื่อเอ็งล่อซะแบบนั้น)

อ้าก… ยาวเลย เม้าท์เรื่องนี้ทีไร “จี๊ดดด” ทุกทีสิน่า

]]>