ส่วนที่ถามว่าร้านค้าในสยามไม่โวยรึไร ผมว่าก็คงมีนะแต่ยังเป็นส่วนน้อยและผมว่าทางจุฬาฯเค้าก็ยังไม่ได้เดือนร้อนอะไรครับ เพราะเขตทางเดินเท้าก็ไม่ใช่ของจุฬาฯ ส่วนทางกทม.เราก็รู้ ๆ กันอยู่ว่าอะไรยังไง

เฮ้อ….

1.ร้านอยู่ในความไม่แน่นอน
หากสินค้ามีตำหนิ หรือไม่ถูกใจ ต้องการแลก/เปลี่ยนสินค้า ไม่่ว่ากรณีใดๆ มั่นใจได้ยังไงว่าพรุ่งนี้ (หรือวันต่อๆ ไป) เค้าจะมาขาย เห็นชัดมากในกรณีตามสะพานลอย มูลค่าสินค้าอาจเป็นศูนย์เลยได้ง่ายๆ

2.ร้านค้าส่วนใหญ่อยู่ในมุมมืดๆ
อาจมีแสงไฟสลัวๆ แค่นั้น ลำพังเดินในห้าง แสงสว่างๆ ยังสังเกตสินค้าเลียนแบบ ของมีตำหนิ ยากสุดๆ แล้วไปเลือกซื้อของในที่แสงน้อยๆ ความเป็นไปได้ที่จะได้สินค้าไม่ดียิ่งเพิ่มขึ้นไปอีก

3.สุภาพสตรีนักช้อป
ถ้าลักษณะของการวางสินค้าแบบหาบเร่ ทำให้บางครั้งสาวๆ ต้องลงไปนั่งยองๆ ผลก็คือภาพที่น่ามองและไม่น่ามอง ^^” ไหนจะเรื่องโป๊..ไม่โป๊ ไหนจะเรื่องสัมภาระที่มักจะไม่ระมัดระวังตอนเลือกซื้อสินค้า (แล้วก็มาบ่นกันว่าหนูโดนล้วงกระเป๋า..ทำไมฟร่ะ ก็ในเมื่อเอ็งล่อซะแบบนั้น)

อ้าก… ยาวเลย เม้าท์เรื่องนี้ทีไร “จี๊ดดด” ทุกทีสิน่า